ZV-Utrecht – Oceanus

Een ouderwetse 9-punter afgelopen zaterdag in de Kwakel. Allereerst heren 2. Er werd uitstekend gespeeld en gewonnen. Er was echter wel iets met de two brothers on the 4th flour; de van der Borretjes. Zij hadden een ongemakkelijke avond.

Fabje werd er voor de hele wedstrijd uitgestuurd. Hij had met zijn zachte zalvende stem liefjes iets tegen de scheidsrechter gefluisterd. Hoe hij het later aan mij uitlegde klonk het helemaal niet vervelend. Zijn tekst was iets van ‘sorry meneer de scheidsrechter, ik had u niet begrepen’. Een uitsluiting voor de rest van de wedstrijd is na zo’n tekst hoogst ongebruikelijk en het zou zo maar kunnen zijn dat Fab in zijn enthousiasme andere zaken aan dit zinnetje had toegevoegd. Of niet, scheidsrechters zijn nou eenmaal niet voorspelbaar. Zijn oudere broer sebas had het ook niet helemaal in deze wedstrijd. Hij schijnt tot 8 maal toe een 1-0 gemist te hebben. Ik heb het zelf niet gezien en ik vind het een ongeloofwaardig verhaal maar ook spelers zijn onvoorspelbaar.
Een fantastische pot polo vervolgens van de dames 1. Coach Jeroen H. liep als een baviaan met een hele reeks staarten door het bad want zijn dames haalde alweer de zoveelste overwinning. Deze wedstrijd heb ik zelf wél gezien. Ik zag een mooi gemixte ploeg van oud-en-goed (ik doel niet persé op leeftijd hier, anders krijg ik daar gepiep over, voorbeeld: Ginger is oud en vertrouwd voor mij en dit jong veulentje kan je toch moeilijk oud noemen) en een mix van nieuw verenigingsbloed bestaand uit een paar jonge meiden en overgekomen dames. Toch even wat feedback: er werd wat weinig geboogd tijdens de wedstrijd, daar kan nog aan gewerkt worden. Vooral dames zouden deze manier van schieten (jazeker, een boog is ook een schotvorm, de 30 seconde gaat na een boog gewoon weer opnieuw lopen, toch?) wat vaker mogen inzetten. Mocht ik ooit damestrainer worden (waarom eigenlijk niet?) dan zal ik een nadruk op het bogen gaan leggen. Ook als ik ooit herentrainer zou worden zal ZV Utrecht een ploeg worden waar doelpunten er alleen strak in worden geschoten bij sommige 5-meters.
Heren 1 dan. Zij speelde tegen Oceanus, een ploeg dat vorig jaar tegen ons nog behoorlijk stand had gehouden. We wonnen steeds slechts nipt, o.a. in de beker. Zaterdag bleef het lang spannend, maar uiteindelijk werd het verschil gemaakt in het eerste partje en het laatste partje, het verschil werd uiteindelijk opgetrokken tot 5 doelpunten, eindstand 10-5. Het was een teamprestatie maar op papier zag je dat niet terug. Jeroen en dhr. van Os lieten zien dat zij een heel eigen competitie hebben; die om de topscorerslijst. Dit maal met 5-4 gewonnen door Jeroen. Ik zet echter mijn kaarten op van Os, tweede wordt dit jaar Wolf. Opvallend verder was een wat rare actie van ondergetekende, alleen op de keeper af, nadenkend over boogbal (oh nee dat mag niet) (nog niet) en hard schot (hoe doe je dat eigenlijk, hard schieten?) viel de bal uit zijn knuistjes. Gelukkig spatte de keeper nog wat met water en raakte ook nog een hoofd, waarvoor een 5-meter werd gegeven. Verder is er deze week niet veel gebeurd. Er schijnt nog een gast met zijn kop tegen een paal op te zijn gezwommen tijdens een zwemestafette, maar dat is een training en daar schrijven we niet over. Een heel mooi moment nog: de uitvoering van het Edelbroekje. Het Edelbroekje is een speciale actie die aan onze nieuwe trainer is geopenbaard tijdens een spiritueel moment ergens midden in de nacht van het trainingsweekend in ons nieuw bedevaartoord Borculo, en levert ons al heel wat doelpunten op. Het is een bijna heilig en zeer efficiënt ritueel en daar schrijf je niet over, vooral niet met mogelijk meelezende tegenstanders. Het blijft dus wat vaag maar oh wat voelt het lekker als die bal er weer in ligt op zijn Edelbroeks!