start 2011/2012: de UZSC triologie
De beste dingen in het leven komen in drieën. De heilige drie eenheid, de trilogie van Tolkien, een trio met Kim Holland, een drie-gangen diner, K3, de drie musketiers, de Toppers, derde kerstdag, kwik, kwek en kwak, Ti Ta en Tovenaar en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan. Afgelopen zaterdag speelde we de derde wedstrijd tegen UZSC2 in vier weken tijd. Een beschrijving van dit drieluik zonder happy end.
De eerste twee wedstrijden van dit seizoen zijn de Man Meer Cup bekerwedstrijden. Te beginnen met uit tegen UZSC in de kromme rijn, daarna mochten we ze thuis verwelkomen. Vervolgens de competitiestart, de derde derby en deze was dan weer in het zelfgegraven putje aan de Rijn. Wist u trouwens dat de rivier de Kromme Rijn twee duizend jaar geleden veel en veel breder was en de noordelijke grens van het Romeinse rijk was? Erlangs lagen een aantal Romeinse kampen en wachttorens en verbindingswegen. De stoerste Romein heette Ajax en de aanvoerder van de Romeinen, Cruijff, deed wel eens een plasje in de Rijn ter hoogte van de Galgerwaard. Wat een mooi verhaal, ik kan jullie nog veel meer vertellen maar even terug naar de wedstrijden. Bekerwedstrijden kan je bekijken als een soort toetje, schitteren in de beker kan je seizoen een mooie glans geven. Je kan er ook naar kijken, en dat doen sommigen, als een wat onnodige vulling van de laatste eventuele vrije weekenden van het jaar. Maar als je tegen UZSC speelt heb je geen motivatie nodig, dan speel je om te winnen. De eerste wedstrijd leek het daar echter niet op. Wonnen we vorig jaar nog in de eerste ronde van hun, dit jaar was het allemaal anders. We werden afgedroogd. En dat tijdens een potje waterpolo. Het verschil was 10 doelpunten, om je kapot voor te schamen. Ook gezien de nieuwe trainer meneer Edelbroek ons behoorlijk klaar had gestoomd. In aanloop naar de eerste officiële pot hadden we al een heel traject achter de rug. Een bikkelhard trainingskamp, oefentoernooien waar meermaals gewonnen werd van hogere tegenstanders en een uitgekiend trainingsschema die ons van een stel olé olé oh oh chersoachtige dikbuikerige vakantiemannen had veranderd in een bad vol chippendales. De tweede wedstrijd zou alles anders worden. Dat had ik eerlijk gezegd niet helemaal verwacht maar het was wel zo. Ik durf zelfs te beweren dat we de tweede wedstrijd beter waren dan UZSC en dat we misschien wel hadden moeten winnen. Er werd driftig gescoord door onze van Os. Maar er was ook een moment op de 5-5 waarbij er een 5 meter werd gemist. Maar er werd sowieso meer gemist dan raak geschoten, kansen zat. De aanval van UZ kwam er niet aan te pas tot de vierde kwart, er werd toch weer afstand genomen. De eindstand ben ik vergeten, iets van 3 doelpunten verschil naar ik meen.
Dit bood hoop op een goede competitiestart. De eerste wedstrijd hadden we een bye gekregen wegens het afhaken van het team uit Zaandam. Zo is er opeens een hele reeks vrije weekenden gekomen dit seizoen. Er schijnt ergens stiekem een geheim ZV Utrecht feest te zijn gehouden voor en door spelersvrouwen om dit te vieren...
De competitiestart dan, onder toeziend oog van de zoontjes van Carl, Wietse en Obbe. Voor hun was het geen goede les want het viel toch wel een beetje tegen. De hoop op een goed resultaat werd in het eerste kwart flink weggespoeld, het stond al snel 4-1. De rest van de partjes konden we plotseling wel bij blijven, 0-0, 2-1 voor ons, maar het laatste partje namen ze toch weer afstand. Vijf doelpunten verschil is toch te veel als we dit seizoen een serieuze tegenstander willen zijn voor de hogere plekken. We gaan er weer vol tegenaan. De vierde keer dit seizoen gaan we gewoon winnen!
