Ga er maar voor zitten…
Beste lezer, ik sta voor een dilemma… Sinds het verslag van Ronald hebben we niets meer gezien van Wolf over de wedstrijd tegen Flevo en daardoor is er ook niemand benoemd voor het verslag tegen De Dolfijn van afgelopen zaterdag. Nu is het mogelijk dat ik beide wedstrijden ga verwerken in 1 verslag, maar ik sta erom bekend dat ik lang van stof ben in mijn stukjes en dus is het de vraag of ik jullie aandacht erbij kan houden in een dergelijke bloemlezing over de avonturen van de heren 1 van ZV Utrecht…. Ach…. Laat ik het maar proberen.
Om te beginnen bij het begin: Flevo thuis! Althans, thuis, daarmee bedoelen we nu natuurlijk Den Hommel, wat nog steeds fungeert als thuisbad, maar daarover later meer. Eigenlijk kan ik de wedstrijd tegen Flevo kort houden (en nogmaals: dat is niets voor mij!). De mannen van Flevo kwamen aan met een groep mannen die nog geen mannen waren, het was een veredeld jeugdteam met een aantal mannen die zich meer als mentor voelen dan als volwaardig medespeler. Hierdoor gingen we eenvoudig langs de mannen van Flevo, al laat de score dit niet helemaal blijken: 12-7. Dit had namelijk een verschil van minimaal 2x zo groot moeten zijn als wij niet verzuimden onze kansen af te maken. Toch waren het 3 punten en was het spel zo nu en dan best aardig.
Het hoogtepunt van de avond lag echter niet tijdens deze wedstrijd tegen de jongens van Flevo, maar later die avond. Om de sfeer er weer eens goed in te brengen vond Kees dat het tijd was om met z’n allen te gaan stappen. Ouderwets de stad in, bier zuipen en k*t roepen! Zo gezegd, zo gedaan: Een groot deel van de herenselectie, aanvulling van enkele dames, mannen van de heren 3 en ook Jacco, Kal en Mike waren van de partij! Na al aardig wat voorwerk te hebben verricht in de kantine van Den Hommel was het tijd om Utrecht onveilig te maken en daarvoor werd de toevlucht gezocht tot de Potdeksel. Niet onbelangrijk om te weten is dat voor de oudgedienden van de vereniging de Potdeksel jeugdsentiment oplevert, het blijkt een soort stamkroeg uit hun gloriedagen te zijn… Uiteindelijk nam een jeugdiger deel van het gezelschap (lees: de heer T. Blatter) ons mee naar het volgende station van de avond: Derrick. Het was hard nodig dat er ook nog wat gedanst werd om de calorieën eraf te branden. Met enig verzet ging iedereen op pad naar deze volgende locatie en daar aangekomen wachtte ons ineens een verassing: Blatter was de eerste die weer vertrok. Klaarblijkelijk ruzie met zijn vrouwelijke wederhelft over de hoeveelheid nachtelijke uitstapjes en gebrek aan quality time…
Uiteindelijk was het een heel geslaagde avond en voor foto’s kan iedereen terecht op de FaceBook pagina van de vereniging waar Timothy een aantal sfeerimpressies heeft achtergelaten.
Maar wacht! ….. Ik vergeet het eind van de avond! Onze Kees, de organisator, het opperhoofd van de avond! Op een zeker moment van de avond, na toch wel een of twee biertjes op te hebben, is hij op huis aan gegaan. Op zijn fietsje ging hij en wij besloten te bellen of hij wel veilig thuis was gekomen…. Geen gehoor! Ongerust over ons opperhoofd piekerden wij… Dronken in slaap gevallen op de bank of was er misschien iets gebeurd?! Ik stel u gerust: hij is veilig thuis gekomen, maar zijn telefoon jammer genoeg niet. Hij weet zelf niet waar deze gebleven is. Gezien zijn vriendelijke, sociale en vooral teddybeerachtige voorkomen, kan ik mij bijna niet anders voorstellen dat hij een arme bedelaar, misschien een straatnieuwsverkoper, zijn telefoon heeft geschonken, om deze te kunnen verkopen voor een goede slaapplaats… Wat een goed mens die Kees!
En ik had het al voorspeld… Dit wordt geen korte bijdrage, want afgelopen zaterdag hebben we nog tegen De Dolfijn mogen sparren. Na de uitschakeling in de beker door deze mannen (een wedstrijd die Goswinus het niet waard vond om over te schrijven op onze mooie site) was het tijd om het ook in de competitie weer tegen ze op te nemen. Thuis gewonnen met 9-2, daarover kunt u het verslag nog terug lezen (toevalligerwijs ook van mijn hand). Nu dus tijd om ze het in eigen huis ook moeilijk te maken. Ondanks de moeilijke situatie waarin wij ons verkeren en de wisselende prestaties van de afgelopen tijd is die doelstelling aardig gelukt. We hebben uiteindelijk 8-5 verloren, dat geef ik vast mee, maar toch met zo nu en dan goed spel en een solide verdediging. Jammer genoeg waren we niet in staat om de kansen die we creëerden voldoende om te zetten in doelpunten. Zo presteerde ik het om de bal tot twee keer toe op de lijn van het doel te laten drijven (eerst via de paal en later via de lat) en Goswinus verzuimde de prachtig versierde 1-0 situaties af te ronden. En dat zijn nog maar voorbeelden van de vele gemiste kansen om de wedstrijd naar onze hand te zetten. De mannen van De Dolfijn hadden namelijk zichtbaar moeite met de scherpe pressing en kwamen daardoor niet in hun spel.
De wedstrijd is dus verloren gegaan, maar wel gingen we met een goed gevoel het bad uit. We hadden eindelijk weer eens een degelijke pot neergelegd, het afmaken van kansen, tja… Dat gooien we maar op trainingsachterstand!
Als afsluiting van deze avond hebben we nog afscheid genomen van onze Obbe. Woorden tekort om deze man te omschrijven. Een ware drijfveer voor de ploeg, een aanwezigheid in het water en op de kant, Apple-fan, gek op zijn kinderen en op waterpolo… Heb ik eigenlijk al vermeld dat hij ook ontzettend lekker kan keepen, zelfs na 2 jaar het zwemwater te hebben gemist? Hij viel in totaal 7 wedstrijden in voor Jeroen de Rijk, hij is nu trots bezitter van een diploma tot snowboard instructeur. Obbe, bedankt voor de invalbeurten, je deed het geweldig! Geniet van de dinercheque, wij hebben je vrije avonden afgenomen, we geven je er hierbij een terug voor jou en Sasha!
Dan ben ik nu eindelijk aan het slot van deze bijdrage aan onze website…. Nog wakker??? We hebben namelijk nog belangrijk nieuws! Deze week gaan we weer trainen in De Kwakel!!!! Onder het mom van proefzwemmen duiken we weer in het heerlijk verkoelende water van De Kwakel! Wij trotseren de kou, de jeuk en rode bulten om weer in ONS bad te kunnen poloën! Wedstrijden doen we nog in Den Hommel, maar café-restaurant De Kwakelaar kan vanaf deze week weer bezoek verwachten van de poloërs van ZV Utrecht en we hebben wat in te halen!
Aankomende zaterdag mogen we aantreden tegen Watervlo. De wedstrijd in Fletiomare zijn we zeker nog niet vergeten! En ook het dreigement van scheidsrechter Strikker zit nog vers in ons geheugen… Ik heb er nu al zin in! Wolf, alsnog is de eer aan jou om het verslag te schrijven!
