Chicken tonight

Laatst aangepast op woensdag, 16 februari 2011 16:01

De wedstrijd afgelopen zaterdag tussen de nummer 1(dwk(dat staat voor De Water Kip overigens, het is echt waar) en nummer 3 mag je een topper noemen. En het was ook een goede wedstrijd, jammer alleen dat we er toch een beetje een gevoel van over hebben gehouden alsof we rauwe kip hebben gegeten.

Punten pakken hadden we de laatste weken niet gedaan en dus zijn we ergens ook wel blij met het punt dit weekend tegen de koploper. Onze Barneveldse vrienden hadden vorige week laten zien dat ze ook kunnen verliezen en dat gaf al wat hoop op een mooi resultaat. Er werd dan ook een boeiende pot polo geserveerd in den Hommel.

De avond begon vroeg. Victor had ons opgeroepen een uur voor de wedstrijd aanwezig te zijn. Ik had zelf dat mailtje niet gelezen dus we begonnen gewoon drie kwartier voor de wedstrijd met het praatje. Gelukkig maar, want babbelen doen we in de Hommel in het babybadgedeelte en daar is het niet te harden. Alleen al daar zitten is pure topsport. Het is daar zo heet dat je wanneer je de drempel naar deze ruimte net bent gepasseerd het zweet je al in de ogen en in de bilspleet loopt. Zorgwekkender is het dat het daar zo heet is dat elke baby die daar ooit gezwommen heeft voorgoed verpest is; zodra ze thuis gekomen zijn en in hun warme truitjes voor de kachel worden gezet gaan ze janken of de kachel niet 10 graden hoger gezet kan worden. Dat vinden ze dan normaal. Het is daar zo heet dat je er eigenlijk geen voorbesprekingen moet houden en als je het dan doet dit zo kort mogelijk moet doen, bijvoorbeeld zoiets: 'jongens, jullie weten wat je moet doen'. Of: 'mannen, gewoon winnen deze pot'. Victor kan veel, maar een bondig verhaal lukt hem niet. Daarbij kwam dat hij het coachen natuurlijk ook een paar weken had moeten missen door zijn lange schorsing. Hij ging dus helemaal los. DWK is dan ook een ploeg waar rekening mee gehouden moet worden en waar iets over verteld kan worden. Al een hele tijd staan deze jongens boven aan en in de kippenhoofdstad van Nederland hadden we er eerder dit seizoen behoorlijk van langs gekregen.

Vanavond gingen wij echter een kip slachten en warm opdienen, zo was het plan. Jeroen v E. had al de legale en illegale handelingen verricht die nodig waren om op internet een kippendeuntje te downloaden zodat uit de speakers een hardverwarmend gekakel te horen zou zijn zodra we een veilige marge zouden hebben opgebouwd. Zodra de overwinning in de zak zat zou een koor van gevleugelde vriendjes een lied aanheffen die de DWK mannen nog lang in de oren zou moeten klinken. Het plan verliep eigenlijk helemaal volgens plan en het lied is ingezet, maar wederom bleek dat er niet zo iets bestaat als een veilige marge.

Eerst even terug naar het begin. Op het wedstrijd formulier stonden een paar verrassingseieren. De grootste was dat Obbe de wedstrijd ging keepen en dat terwijl Jeroen de R. toch nog gewoon in het Hollandse was, sterker nog zelfs in het zwembad aanwezig was. Dat zit zo, heel simpel is het eigenlijk: Jeroen heeft au aan zijn vinger en dat keept zo lastig. Zijn pink was gekneusd bij het snowboarden (les 1: nooit de temperatuur van de sneeuw willen opmeten met je pink terwijl je midden in een afdaling zit) en ook met zijn middelvinger had hij iets vreemds gedaan. Andere broeisel: Mark was als angstgegner, als Pierre van Hooijdonk, terug bij het eerste en speelde prima.

Besloten hadden we de snelle heren uit Barneveld met een zoneverdediging te verblijden. En als gezegd, het werkte aan het begin prima. Het bleef lang 0-0, en ook de 1-0 stond lang op het bord. Duidelijk was dat het publiek niet veel doelpunten te zien zou gaan krijgen. 1-1 rust. Na de rust heel lang 2-1 voor ons. De 2-2 hing lang in de lucht maar het eitje valt nooit ver van de stok, ofwel ze miste een paar goede mogelijkheden. Toen brak er iets bij de waterkippen en dat is nooit goed als je op eieren loopt. Bij ons begon het nu te lopen en een paar snelle uitbraken later stond het 4-1 voor ons. Wij hadden in het water veteraan Erik liggen en deze geweldenaar (wisten jullie trouwens dat Erik Frans bloed in zijn aderen heeft stromen? En wist u dat Erik nooit een ander vakantieland aandoet dan het mooie Frankrijk? zijn toch leuke weetjes...) had een groot aandeel in deze voorsprong. Hij zou deze avond 3 keer scoren, waaronder een niet strikt nodige omhaal (hij had ook gewoon kunnen schieten) die binnenkant paal erin ging. Dit was precies ook het moment waarop de muziekinstallatie zijn zoete gezang/ gekakel liet horen. Maar het beoogde effect bleef uit, sterker nog het effect werkte als een boemerang, de heren uit het oosten fokte het behoorlijk op en je weet, een opgefokte haan telt voor twee. De derde periode eindigde overigens curieus. Er werd een tegenstander na het einde van deze periode om mij onduidelijke maar zeer zeker plausibele redenen met vervanging naar de douche gestuurd. Vermoedelijk wegens praten en dat moet je tegen meneer de scheidsrechter Tieleman niet doen. Je zou echter zeggen dat de vierde periode dan begint met een man minder aan hun kant gezien wij (lees Jeroen) de bal had veroverd bij het opzwemmen. Ze mochten echter gewoon door spelen met zijn zevenen en er werd geen 5-meter aan ons toegekend. Of we daar heel rauwig om moeten zijn? Dat zullen we niet weten, feit is wel dat de 5 meter die we wél kregen er niet in ging. De 5-meter koning Jeroen werd tijdens het nemen van de bal getoucheerd, gevolg was een compleet mislukt schot. Dit nemen wij hem niet kwalijk. Sterker nog, zelfs de scheidsrechter die dit niet zag nemen we het niet kwalijk. Deze vergevingsgezinde woorden komen voort uit een verder prima gefloten pot. Prima maar niet perfect, zo ging ik er om onverklaarbare reden samen met mijn tegenstander voor 20 seconden uit na een vrienschappelijke vrijpartij op de midvoor. Heel ongezellig allemaal.

De laatste periode was weer eens cruciaal. Een 6-4 voorsprong met een kleine twee minuten te spelen moet je niet meer laten gaan eigenlijk. Woorden van deze strekking zijn dit seizoen al eerder op deze plek geuit, we vallen dus in de herhaling. De laatste minuut was met name hectisch. Zo werd na de gelijkmaker zeker 3 time-outs aangevraagd en gekregen maar het spel leek ondanks deze rustgenererende momenten meer op een pingpong wedstrijd met nog kansen over en weer. Eindstand nogmaals zes tegen zes.

Komende week een waterpolo rijke week. Vrijdag een kwartfinale bekerwedstrijd in Amsterdam, verslag door Goswinus (zijn Drachtens vriendje speelt daar, vandaar) en zaterdag in en tegen Haarlem, de nieuwe nummer twee in de competitie. Ik ga er van uit dat Goswinus niet al zaterdag een verslag klaar heeft dus ik zal een verslagschrijver voor deze pot aanwijzen: Jeroen vE.