ZV Utrecht - Watervlo

Laatst aangepast op woensdag, 31 maart 2010 15:43

Een wedstrijd om de derde plaats met een duidelijke winnaar afgelopen zaterdag in de Kwakel.

De voorbespreking: zitvlees, geduld en proberen niet te veel te gapen. En proberen niet verkouden te worden. Het is al koud in het praathok, maar Victor maakte het er nog een paar graden killer. Hij had een praatje voorbereid die ons deed rillen, een verhaal wat ons raakte als een goed Harry Potter boek. De spiegel die ons werd voorgezet was confronterend, maar met vier en half heren 1 spelers in het water liggen op vrijdag is dan ook droef. Geen smoesjes maar trainen.Woensdag was ik er zelf niet en dus mijd ik de spiegel zelf ook voorlopig. 

Mekkeren, daar heeft Victor ook genoeg van. De lente ten spijt, de lammerentijd kan hem niet roesten, het mekkeren moet kappen zo deelde hij ons voor de wedstrijd mede. Dit alles op een volume waar het kleine aircohok eigenlijk niet op is gebouwd. Een half uur later zou hij zelf, na vier en half waarschuwing, een gele kaart krijgen voor het mekkeren tegen de scheids. Iets waar de rest van de kudde, inclu moi, rustig aan mee deden. Zelden zo'n langdurig en doordringend geblaat uit een zwembadhoek horen komen, het leek wel een schapenboerderij tijdens een Q-koorts ruiming. Erg nodig was dat niet, van ons spel en de uitslag zou slechts een goedkeurend gebrom moeten opgaan. Dat de emoties zo hoog op konden lopen komt denk ik toch door de tegenstander van de avond. Watervlo is zoals u weet een team waar Victor en ook Jeroen een verleden hebben. Er moest worden gewonnen en er waren, geloof mij nou, door Victor al heel wat slapeloze nachtjes aan deze avond vooraf gegaan. Emoties komen dan nou eenmaal sneller los. Die nachtjes had hij niet stil gelegen (tot grote ergenis van zijn vrouw) maar ze hebben wel een strakke tactiek opgeleverd. Het geheime wapen Mark werd van stal gehaald en ook zat snelle TimB dreigend op de bank. Jongens die op dit moment goed lopen in de geoliede lopende machine die heren 2 heet. Het verschil werd echter gemaakt in het slimmer spelen. Tactisch en meer volwassen. En zo konden we na een aantal weken met matige wedstrijden en uitslagen een zeldzaam grote overwinning op de nummer drie van de competitie behalen. Er werd geen spaan heel gelaten van hun verdediging. De jonge ploeg is, ook al in potentie heel goed, uiteindelijk niet volwassen genoeg gebleken dit seizoen, althans niet tegen ons ZV Utrecht.

Het begin was spannend. De doelpunten waren schaars en leken er alleen via man-meers in te kunnen gaan. Dat gebeurde spaarzaam en het bleef close. De scheidsrechter, die ook al de door heren 2 gewonnen wedstrijd had gefloten, had een mindere avond. Achteraf verklaarde hij in geen jaren zo'n goede ploeg te hebben zien spelen en daarbij wees hij naar Watervlo. Een aparte constatering na hunner 11-6 nederlaag. Maar aparte constateringen waren hem ook tijdens de wedstrijd niet vreemd. De meningen van deze scheidsrechter, en dan spreek ik even voor het hele team, zullen na deze wedstrijd voor lange tijd voor kennisgeving aangenomen worden.

Wat ze bij Watervlo wel heel goed kunnen is schieten, loepzuiver en hard de hoekjes in. Jeroen werd er stil van. De doelpunten van ZV hadden daarentegen een meer afwisselend karakter; een paar vijf meters en een heel heel mooi boogje van Jeroen, harde schoten, keepers uit goal lokken en dan de bal er inlepelen en de vele goals uit man-meers. In de tweede helft van de wedstrijd liepen we snel uit om uiteindelijk met vijf doelpunten verschil te winnen. Een mooie avond voor de heren in de Kwakel, de derde plaats is in ieder geval voor twee weken weer voor ons.