derde keer Haarlem- Utrecht

Het boek Haarlem 2009-2010 krijgt geen happy end.

Het was de derde keer dat we tegen deze heren speelden dit seizoen, twee keer in de competitie met een niet compleet heren 1 team en een keer in de beker. Haarlem staat daarmee weer op de derde plek en neemt daarmee deze plaats over van ons. Drie keer verloren we met 1 doelpunt verschil. Met 1 doelpunt verschil. Hoe voelt dat en wat doet dat met je? Met één doelpunt verschil verliezen. Terwijl je niet hoefde te verliezen, eigenlijk geen van de drie keer. Drie keer in één seizoen. Tegen dezelfde tegenstander.

Een rondje frustratie: coach Victor rijdt met 150 km/ uur terug, alwaar je 90 mag en wil naar huis/ wodkafles. Carl voelt zijn vinger kloppen, all night long. Jeroenkeeper is vooral boos op zichzelf, typisch iets voor keepers. Roy schijnt zich af te hebben gereageerd op een parkeerplaats langs de A9 na de wedstrijd. Zijn vriendin was bij hem. Ronald reed in de zelfde auto mee, ook Ginnypower was erbij. JeroenvE had zich al in een eerdere wedstrijd afgereageerd op een Haarlemse bovenlip, samen met Marcella meteen naar huis dus. Het caribische/ brabants gastspelersduo Tim en Thomas hebben een hele leuke avond gehad. Het deed het niet zoveel, zij maakten hun debuut in het eerste en dat is veel belangrijker dan verliezen met 1 doelpunt verschil. Mark, heren anderhalf speler van twee meter en de helft van twee midvoors reageerde op zijn manier: veel vloeken en zondags naar de biecht. Goswinus heeft zichzelf, een friesslaapliedje neuriënd, in slaap gewiegd. Sebastiaans auto deed het niet en dat is veel belangrijker. Wietse had nog een paar dagen de bokkepruik op nadat hij besefde dat we drie keer in een seizoen tegen deze zelfde tegenstander hadden gespeeld en drie keer hadden verloren, elke keer met slechts 1 doelpunt verschil. Twee keer met 9-8 en een keer met 8-7, dacht ik. Misschien met 11-10 een keer, maar het blijft slechts een doelpunt verschil.

Ik had volgens mij al gemeld dat het niet echt nodig was afgelopen zaterdag om te verliezen. We begonnen goed, met een voorsprong van 4-2. De rest van de wedstrijd bleef het steeds gelijk op gaan met voor ons steeds een minimale voorsprong. Er werden mooie doelpunten gescoord. Gosje tikte er van dichtbij twee binnen, Wietse boogde twee keer schoon en er was een klein handje vol variatieschoten van Jeroen. Roy was met twee doelpunten belangrijk, een lekkere -net een vingertje er aan- doortikker en een droge knal in het hoekje. Jeroen had het moeilijk in de goal. Hij hield welgeteld 1 bal tegen en er zaten naar zijn mening schoten bij die te houden waren. Die mening werd gedeeld. Ik moet er meteen bij zeggen dat ikzelf 0 ballen had tegen gehouden.

Het was een mooie pot, sportief en spannend. Het einde van de wedstrijd was voor de scheidsrechters. Zo bizar dat het even moet worden gemeld. 9-8, 6 seconden te spelen. De keeper wordt er uit gestuurd nadat hij commentaar heeft op de scheidsrechter nadat deze genoeg had van het vertragende spel en een vrijebal gaf aan Utrecht. Spel wordt weer gestart en 3 seconden later: time-out aangevraagd. Dit gaf de scheidsrechters de mogelijkheid om na te gaan denken, ietwat geholpen wellicht door de luidruchtige mening van het publiek, over hoe de regels ook alweer zaten wat spelvertraging betreft. De keeper mocht weer terug en haarlem kreeg een vrijebal was hun conclusie. Vreemd? Ordeel zelf. Man meer zonder keeper, 3 seconden te spelen, het had gekund, maar het boek is gesloten.