Heren 1 - AZ&PC 3

Laatst aangepast op dinsdag, 02 februari 2010 12:39

Thuis of uit tegen AZ&PC, het maakt niet uit, het levert eigenlijk nooit punten op.

Thuis of uit tegen AZ&PC, het maakt niet uit, het levert eigenlijk nooit punten op. Maar wat we vorig jaar al voor het eerst in jaren deden lukte afgelopen zaterdag zowaar alweer: 3 punten tegen deze nummer twee uit de competitie uit Amersfoort. Wij staan nu opeens weer op een interessante vijfde plek en zoals elk jaar hebben we weer een doelsaldo waarmee we eigenlijk eerste of tweede zouden kunnen staan. De heren uit Amersfoort zijn goed opgevoede, zeer ervaren, door de wolgeverfde raspoloërs en ik speel er graag tegen. Verliezen ze dan krijg je een handje en als ze je zeggen dat je goed hebt gespeeld dan lukt het ze dat gemeend uit hun strot te krijgen. Mannen van de oude stempel, bijna charmant. Maar misschien word ik zelf wel oud.

Als de heren van AZ&PC willen scoren dan doen ze dat. En dat deden ze ook tegen ons. Typische AZ&PC-tjes, bal naar de zijkant, kijken, hoog aanpassen en het was weer een doelpunt. Maar ze leken niet echt zin te hebben om te scoren. Of ze hadden hun dag niet helemaal. Of een beetje van beide. Er zat er één bij die deed een beetje raar met boogjes; rare boogballetjes die wel richting het doel gingen maar ergens halverwege hand en net bleven hangen. Het ís ook niet makkelijk! Aan onze kant waren er geen zwakke plekken én wij hadden vanaf het eerste begin een lekkere stevige trek naar voren. De aanval liep geolied en gevarieerd; intikkers, man meers, strakke ballen, intikkers met een boogje. Er werd op meer manieren gescoord dan er standjes in de Kamasutra staan. Enige wat steeds hetzelfde was: alle ballen gingen via de aanvoerder. Eindstand 13-7. En dat allemaal onder toeziend oog van een trainer die ik op het einde dan misschien wel even ‘geschoten' had (da's Brabants, mien moers toal) maar die het natuurlijk allemaal tactisch goed had uitgedacht. Naast hem op de bank ook onze eigen fysiotherapeut buiten dienst, die deze week voor de derde keer in drie weken onder het mes is gegaan. Carl: je wordt steeds knapper.