MMcup: ZVU 1-De Amer 2

Laatst aangepast op donderdag, 01 oktober 2009 00:06

Op papier een formaliteit, in werkelijkheid ook

De return bekerwedstrijd was op papier, na de stevige overwinning in Amersfoort vorige week, niet meer dan een formaliteit. 9-3 gingen ze niet meer goed maken. En ook in het water bleek al snel dat het tweede van de Amer slechts met naar beneden gekrulde mondhoeken uit het Kwakelse water zou gaan stappen. Coach Victor, voor het eerst op de bank, had daarentegen nog lang na afloop de mimiek van een blije clown Bassie. 

Heren 2 had in de wedstrijd ervoor een stevige verliespot gespeeld maar het doelpunt van Roeland moet even genoemd worden. Hij liet zien hoe je hard een backhand, via beide doelpalen, het doel in jakkert. Lekker doelpunt. Ook bij heren 1 werd het publiek af en toe verwend. Er waren een paar Jacco ballen (overal naar kijken behalve naar het doel en dan stiekem de bal toch schieten), een intikkertje van Gossie maar de mooiste was van Wolf: hard onderkant lat. Twee beeldige Frans Friese boogballetjes maakte het helemaal af.

Boogballen, moet u weten, zijn gevaarlijke dingen. Voor de schutter; hij die mist krijgt steevast hoon over zich heen die met een hard schot, mis of niet, voorkomen had kunnen worden. Maar zeker ook voor de keeper, een gelukte boog doet hem pijn.
Enfin, en zo is het eerste heren team soepel door de eerste ronde van de Man Meer cup gerold. De eindstand: 10-3.

Minder soepel voelt de stukje schrijver en 7 anderen zich nu na het weekend. Dat heeft alles te maken met het body pumpen. De wedstrijd gespeeld, het weekend kan beginnen. Dat denk je! Het werd echter nodig geacht het ervaren van het broodnodige lousy zondaggevoel met een week uit te stellen want zondag was er verplicht appèl op een sportschool te Nieuwegein. Aldaar bleek een lieftallige beul met schattige staartjes en rollende spierballen ons met dat lesje bodypump te gaan kapotmaken. Het bleek een ware slachtpartij te worden, waarvan Beer het eerste maar niet laatste slachtoffer werd. Als die jongen woensdag verschijnt eet ik mijn cap op (gelieve dit niet letterlijk te nemen). Carl ‘vergat’ soms gewichten bij te plaatsen, Wietse misbruikte openlijk zijn lichamelijke rugbeperkingen om minder te hoeven duwen en Victor begluurde zichzelf lachend en zonder zweetdruppel een uur lang in de spiegel en dacht ondertussen ‘een ochtendje tegels zetten is zwaarder’. De opkomst viel overigens tegen zondag. Wat ook tegenvalt is hoe het lichaam van uw stukjesschrijver op de martelingen heeft gereageerd, tot gisterochtend kon ik nog geen pak melk optillen.

Maar, de tweede ronde echter is bereikt!