ZV Utrecht- Haerlem2

Het was een mooi zonnig weekend, er waren een paar leuke wedstrijden in het Utrechtse water en toch wordt dit geen vrolijk stukje. En dat komt door de jammerlijke nederlaag van heren 1 tegen het tweede heren team van Haerlem. Omdat uw auteur deze keer noodgedwongen als toeschouwer de wedstrijd mocht doorkomen wil ik me in al mijn bescheidenheid zo voorzichtig mogelijk uitdrukken maar ik kan er niet onderuit dat dit geen net niet wedstrijd was maar een gewoon niet goed wedstrijd. En dat terwijl de dames het potje ervoor goed hadden laten zien hoe het moest met een eclatante overwinning op de dames uit hetzelfde Haarlem van 14-3. Heren 2 won van Aquarijn met 9-7, goed bezig mannen! 

Maar dan heren 1. Hier was naast mijzelf Wolf niet speelklaar, wij beider kneusjes waren ongesteld. Uit een hele hoge hoed werd Mark tevoorschijn getoverd. Hij maakte daarmee zijn debuut in het eerste en deed dat niet onverdienstelijk. Maar ook hij had het lastig. Tegen Haarlem is het eigenlijk altijd lastig en waarom weet ik niet precies. Dit vergt een diepere analyse waar ik nog later op terug placht te komen maar feit is dat in onze competitie teams van diverse pluimage spelen waarbij we voor het verslaan van de één wat meer moeite moeten doen dan tegen een ander team. En soms lukt het niet ook al doen we heel veel moeite. De diversiteit in teams is werkelijk groot. Zo heb je een gewone ploeg schoppers en een ploeg vervelende schoppers, je hebt het geoliede machineteam (erg lastig), je hebt een zwemploeg, je hebt een team met één grote midvoor en Haarlem heeft gewoon een goed team met een paar leuke spelers. Een dergelijke onderverdeling is voor de damesteams ook te maken, echter deze drukt zich anders uit. Zo is de aanwezigheid van het damesteam van  Haarlem in de Kwakel bijzonder positief gevallen, daar zal ik het maar bij laten.

Ook deze wedstrijd stonden we weer snel voor met 2-0 maar net als vorige week stond het ook weer net zo snel gelijk. Het ging de hele verdere wedstrijd redelijk gelijk op maar de 45 man op de tribune voelde al een beetje aankomen dat het ook wel eens niet goed zou kunnen aflopen. Ik moet diep graven om tot een lijstje met noemenswaardige momenten te komen maar deze is zo kort dat het benoemen ervan slechts medelijden opwekt. Maar weinig voldoendes sieren dan ook de cijferlijst van de spelers van het eerste. Er ging het één en ander minder soepel zaterdag, uiteenlopend van het ballen tegen houden tot ballen er in schieten en eigenlijk alles daar tussen in. Maar het echte probleem lag in het niet volgen van ons eigen vaste spelpatronen noch het naar eigen inzicht in vullen van het spelletje. Ofwel; we deden maar wat.

Nee, het is geen vrolijk stukje geworden. Maar met 7-8 verliezen, daar wordt je ook niet blij van toch? Waar ik wel al naar uitkijk is het volgend weekend spelen tegen de houthakkers van de Houtrib uit het mooie Lelystad, sterker nog, wat vind ik het jammer dat we niet vaker tegen dit team mogen spelen. Maar gelukkig is er een bekercompetitie waardoor we toch de mogelijkheid geboden krijgen om weer eens de degens te kruizen tegen dit liefelijk team dat mij ooit bijna zover kreeg te stoppen met de edele waterpolo sport na een reeks minder plezante ongevraagde lijfelijkheden, daarover misschien volgende week meer!